PROXECTO NOVA BOCA JUNIORS

Boca

Construída probablemente por Manuel Garrido Álvarez en Ogrobe no ano 1950 para Manuel Piñeiro García “O Teque”, un emigrante meco retornado da Arxentina, de aí o nome de Boca Juniors, como o equipo de fútbol bonaerense.

Rexistro

Estamos a falar dunha embarcación histórica (orixinal) e cunhas características bastante particulares. Trátase dunha das primeiras dornas de tope construídas en Ogrobe, unha adaptación moderna das primitivas dornas construídas coa técnica de calime que deu como resultado unha tipoloxía máis parecida á lancha de relinga que á propia dorna. Esta nova variante construtiva supuxo o nacemento dunha embarcación característica, que mantén a fasquía tradicional da dorna, pero coa notable diferenza do forro liso dos seus costados, no que as táboas dos bordos van xuntas, enrasadas e facendo tope, de aí a súa denominación.

Esta sinxela diferenza provocaba que a súa adaptación á instalación de motor fose máis complicada, o que sumado ao relativo pouco arraigo que segundo parece tivo este tipo de dorna entre os mariñeiros da época (considerábana inferior), foron razóns suficientes para condenala á súa case total desaparición e esquecemento, ignorando o seu propio valor histórico e patrimonial. Afortunadamente, pouco a pouco vanse dando pasos para devolverlle a dignidade negada durante décadas.

A nosa asociación quixo aportar o seu grao de area aproveitando a oportunidade que nos brindou unha das netas de Manolo “O Teque” coa doazón do que quedaba (cuadernas e forro) da dorna do seu avó, para que intentásemos restaurala. Pero despois de varios anos nos que non puidemos iniciar os traballos e dun intento de reconstrución fracasado, hai uns meses decidimos cederlle a dorna a dous socios e membros da directiva, David e Macarena, que están entusiasmados co proxecto.

De modo que damos por inaugurada esta sección na páxina web para recoller paso a paso a reconstrución, 65 anos despois de seu nacemento, da Boca Juniors.

TRATAMENTO DA MADEIRA

A semana pasada estivemos traballando duro para rascar e limpar todo o interior da dorna, con especial atención ás xuntas das táboas, que rascamos e aspiramos unha por unha. Tal esforzo tiña a intención de deixar a madeira o máis limpa posible para esta semana comezar a tratala cos productos que Xylazel nos regalou. E así foi. Hoxe comezamos a aplicar o Xylazel Total IF-T, un protector para a madeira que ademáis actúa como insecticida e funxicida, pero que permite respirar á madeira e non ten cor, aínda que nós decidimos aplicalo misturado cun pouco alquitrán (moi diluído) para conservar ese tono tan característico das embarcacións tradicionais, que históricamente se trataban con derivados do petróleo.

20150910_153917

Para probar o tono da mistura decidimos comezar polo tambucho de proa. E a verdade é que incluíndo unha pequena cantidade de alquitrán conservamos esa cor tan característica e ao mesmo tempo a mistura resulta igualmente lixeira como para ser absorbida pola madeira. De feito, estaba tan seca que so no tambucho aplicamos uns 3 litros.

20150910_161449

Coa mistura xa testada decidimos continuar pola bañeira e máis concretamente polo espazo no que vamos instalar o motor intraborda, xa que por comodidade conviña deixar a madeira tratada antes de montalo.

20150910_153549

Para que vos fagades unha idea do antes e o despois da aplicación da primera man adxunto a seguinte foto. De todos xeitos, mañá darémoslle unha segunda man, que boa falta lle fai, despois de case tres anos en terra.

20150910_165057

VAI FALTANDO MENOS!

Notouse que o mércores viñan os da TVG a grabar outra reportaxe sobre a recuperación da Surfeira (e xuro que nós non os chamamos), pois a primeira hora da mañá había cola diante do astillero para botar unha man e, xa de paso, lucir tipo diante da cámara.

20150902_112014

Aproveitando a gran afluencia de socios voluntariosos decidimos comezar a rascar a cuberta da dorna e o camarote. A idea é deixar ao descuberto a fermosa cor da madeira de iroko.

20150902_112204

Mentras tanto o vicepresidente suaba a gota gorda rascando a brea acumulada nas xuntas das táboas.

20150902_112218

E hoxe unha nova tanda de socios (maioría mulleres, por certo) retomaron o traballo onde os outros o deixaron onte. Esta rasqueta sobre un dos corredores parecía adiviñar o planning para a tarde.

DSC00652

E hoxe a quen lle tocou suar foi ao presidente, empeñado en rascar o tambucho de proa, por se nalgún momento futuro lle toca durmir nel (ou iso din as malas línguas).

DSC00655

O caso é que nestes dous días pasaron pola dorna -e botaron unha man- Alberto, David, Nacho, Rita, Jandro, Anxo, Rocío e Yolanda. A este ritmo de traballo en nada temos o barco no mar!

DSC00664

POSTA A PUNTO DO MOTOR

Hoxe os traballos centráronse en continuar coa posta a punto de motor intraborda Solé Diesel MINI-33 que vamos instalar na Surfeira.

20150901_105712

Despois de facer unha limpeza en profundidade do mesmo (incluído o cambio de aceite e filtros) e desmontar algúns elementos que temos que renovar, como os manguitos e as correas, dispuxémonos a dar un par de capas a pistola de pintura anticorrosiva de cor azul, distintiva dos motores Solé.

20150901_114220

Da gusto ver como un motor de case trinta anos non so aínda funciona perfectamente senón que cun pouco de coidado e unha boa pintura pode quedar como novo.

20150901_115825

20150901_132014

20150901_132059

Para máis información sobre os motores Solé podedes visitar a súa web www.solediesel.com

E ao mesmo tempo que tratamos o motor tamén estivemos rascando e limpando a zona intermedia entre a bañeira e o camarote onde vamos instalalo. Deixar a madeira lista para ser tratada cos productos que Xylazel nos ofreceu é unha prioridade porque nos próximos días queremos instalar o motor e alinear o eixe.

20150901_172218

E como a xornada de hoxe foi longa, aínda tivemos tempo de comezar a traballar no camarote, retirando o que quedaba da instalación eléctrica, xa que vamos poñer unha nova, e tamén uns mamparos laterais que non nos gustaban nada. Xa pensaremos nun novo deseño interior para aproveitar ao máximo o limitado espazo.

20150901_172152

COMEZAMOS A REMOTORIZACIÓN

Despois de deixar listo o casco e facer unhas pequenas reparacións na cubierta, xa entramos de cheo na segunda fase da restauración, a remotorización. Por un lado comezamos nós limpando e poñendo a punto o motor Solé Diesel MINI-33 que compramos de segunda man hai uns meses. É un motor de 31 cv, suficientes para a Surfeira, e aínda que con algúns anos funciona perfectamente.

Solé

Mentres tanto os carpinteiros estiveron modificando, ou mellor dito construíndo, uns novos calzos sobre os que vai asentado o motor, xa que a alineación do eixo do intraborda orixinal era diferente.

20150831_192325

20150831_190638

 

A SURFEIRA NA TVG

Hai uns días saiu publicada na Voz de Galicia unha pequena reportaxe sobre a restauración da Surfeira, que tíñamos pendente dende había xa algún tempo. E para ilustrala achegouse unha das fotógrafas do xornal ao astillero, que foi recibida por Anxo.

AG28C8F1

Pincha aquí para acceder ao enlace da noticia

O caso é que no mesmo día de sair publicada a nova, chamáronnos do Telexornal da TVG para vir ata Ogrobe a filmar un pequeno vídeo sobre o proxecto de recuperación da dorna. E de novo Anxo actuou como anfitrión e representante da asociación.

PG28C8F1

Pincha aquí para ver o vídeo do Telexornal da TVG

CONTINÚAN OS TRABALLOS

Unha vez postos había que darlle caña para deixar o casco listo, e así foi. O martes quedaron rematadas as reparacións e o remachado da obra viva e morta.

20150826_194540

Listo o casco tocou meterlle man á fogonadura do pau. Básicamente facer unha nova, xa que a vella non era máis que un destruzo na cubierta.

20150826_182836

Chegados este punto temos rematada a primera fase da restauración, a da consolidación do casco e o arranxo do punto máis deteriorado da cuberta. Así que aproveitando que os carpinteiros teñen un par de días medio desocupados decidimos iniciar a segunda fase, a da instalación de motor intraborda.

20150826_182809

Vamos aproveitar os calzos orixinais sobre os que xa tivo instalado hai anos un motor intraborda para, unha vez modificados en función da liña de eixo, situar o novo. Aínda que a idea era introducir a metade do motor dentro do camarote, facelo suporía achicar moito o acceso ao mesmo, polo que vamos ter que optar por deixalo na bañeira.

20150826_194417

Un momento de certa importancia estética foi retirar a cuña de madeira que cubría a saída do eixo para a hélice. Isto ven a marcar unha volta ás orixes da dorna e o abandono definitivo do motor forabora, que durante anos afeou a súa fasquía.

RETOMAMOS A SURFEIRA

Despois dun par de meses nos que non puidemos meterlle man á Surfeira por andar liados con outras actividades máis propias do verán, a semana pasada (e continuamos esta) por fin puidemos retomar os traballos na dorna. En realidade, de momento foron os carpinteiros os que están levando a cabo os traballos máis importantes. E a partir de semana que ven seremos nós, os socios, o que teñamos que dar o callo para rematar de rascar, lixar, limpar e deixala bonita, en definitiva.

A primeira das reparacións foi remendar as escarvas das táboas de cubrir de ambos costados, que estaban partidas. Para iso houbo que recurtar as partes deterioradas e remendar cun suplemento novo, que unha vez pintado non se diferenciará do resto da táboa.

1

2

3

4

Como vedes, optamos por atornillar en aceiro inoxidable naqueles puntos do casco onde hai algún madeiro que o permita, como nas cuadernas, para garantirnos que se manteña ben sellado por bastantes anos.

5

O seguinte paso foi tapar unha considerable vía de auga que tiña na obra viva. Para iso houbo que curtar unha sección de táboa bastante grande, que permitise atornillar con garantias o parche nas cuadernas e despois cubrir a vía e sellar.

6

7

Tamén houbo tempo para subirse á cuberta e comezar a arranxar a desfeita que había na fogonadura do pau. De momento limpando a zona para retirar as táboas partidas e meter unhas novas.

9

10

E ao mesmo tempo, os irmáns Garrido xa comezaron a recravar o casco. Como comentamos antes, decidimos optar por atornillar con inox nas cuadernas e remachar en cobre nas xuntas das táboas. Unha opción menos tradicional pero máis efectiva e duradeira, que é o que precisamos agora.

8

Finalmente, pouco a pouco, parece que a restauración vai indo adiante. Agardemos que non xurda ningún imprevisto e a partir da semana que ven poidamos centranos na Surfeira, que xa hai gañas de vela outra vez no mar!