COMEZA O VIXÉSIMO ANIVERSARIO

Logo 20

O 2017 vai ser un ano moi especial para a nosa asociación, xa que celebramos o vixésimo aniversario (1997-2017) e para conmemoralo estamos preparando un amplo calendario de actividades a desenrolar ao longo de todo o ano.

Pero antes diso lembremos un pouco da nosa historia. Todo comezou probablemente entre 1995 e 1996, cando un grupo de amigos -encabezado por Telmo e Trepa-, quenes sentían interese por coñecer e preservar a identidade mariñeira do seu pobo e recuperar a cultura e o patrimonio vinculado ao mar, se iniciaron no mundo da navegación a vela cunha vella dorna, a Serviola, das poucas -por non dicir practicamente a última- que por aquel entón quedaban en Portonovo.

Con todo, podemos sinalar como o punto de inflexión que motivou a fundación da Asociación para a Conservación da Cultura Mariñeira da Ría de Pontevedra “Amigos da Dorna de Portonovo”, unha visita dunha comitiva oficial da Real e Ilustre Cofradía de Dorna de Ribeira durante a Semana Santa de 1997, que foi gratamente recibida por Trepa. A cambio eles deixaron en Portonovo a semente que meses máis tarde xerminaría coa fundación da nosa asociación.

Trepa fai de anfitrión e anímase a fundar unha asociación (Semana Santa de 1997)

Máis alá de nostalxias, queremos que este ano sexa especial, non so como conmemoración destes vinte anos, senón para consolidar outros vinte. E nada mellor para iso que comezar o aniversario celebrando a Asemblea Xeral de socios, na que entre outras decisións se renovou a Xunta Directiva, que a partir de agora estará formada por Alejandro Piñeiro, David Pérez, Macarena Sánchez, Ignacio Velón e Xoel Otero.

Directiva (2017)

Unha das prioridades deste ano será facer realidade a mariña tradicional no peirao do Chasco. Lonxe de desanimarnos ante o desprezo por parte de Portos de Galicia, vamos reforzar a nosa aposta por este proxecto e agardamos conseguilo antes do verán.

Planos Pantalán

Durante a primavera pensamos facer a botadura da Surfeira, a dorna nai que levamos dous anos restaurando e que pretendemos converter no barco escola da asociación. De feito, agardamos tela navegando antes de finais de abril, para poder realizar as primeiras navegacións abertas ao público coincidindo coa XXII Festa da Raia, na que ademais colaboraremos con outras actividades.

Surfeira

A comezos do verán e para inaugurar a tempada vamos organizar a IX Regata do Sepelo. Pouco despois chega a gran festa, o XII Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia, en Combarro, e alí estaremos botando unha man no que sexa preciso. E para os meses de xullo e agosto queremos repetir con “Mar de Tradicións”, o curso de iniciación co que dende hai uns anos ofrecemos a posibilidade de aprender a navegar en embarcacións tradicionais a veciños e visitantes.

Tamén queremos retomar a  publicación do Cabeso, so que agora convertido en revista sobre cultura do mar e historia local, para o cal agardamos contar coa colaboración da Deputación de Pontevedra para a súa impresión. E hai algunhas sorpresas máis nas que estamos traballando pero que por diversos motivos non podemos desvelar polo de agora. Así que xa sabedes, estade atentos!

AVANTE COA PINTURA!

Hai xa algún tempo que non informamos sobre a recuperación da Surfeira. Concretamente dende que fomos buscar o quillote a Pontevedra e o trasladamos ata Ogrobe. Foron meses centrados noutros proxectos e, tendo o verán de por medio, tamén de participación en diversos eventos culturais, polo que a capacidade de traballo foi limitada. Con todo, algúns avances si que fixemos.

Agardar a que nos preparasen o quillote foi o que nos mantivo un pouco bloqueados antes do verán, de modo que en canto nolo entregaron e o trasladamos ao estaleiro procedemos a fundir no seu interior os 300 kilos de chumbo cos que o lastramos e así deixalo listo para instalar.

3

Unha vez máis tivemos que armarnos de paciencia ata que quedase libre o foso para facer a operación, consistente en atornillar a estructura á quilla da dorna, colocando tanto pasadores dun costado ao outro como cabillas que atravesasen dende a parte inferior do quillote ata o interior da dorna.

1

2

Una vez que tivemos o lastre instalado decidimos centrarnos en deixar o exterior listo. Así, comezamos por aplicar un par de mans de imprimación no casco, para pintura na obra morta e para patente na viva.

4

Polo chan tirados andivemos un par de días Trepa, Nacho e Jandro. A consigna non era facer un traballo fino, senón avanzar, pero ao final conseguimos ambas cousas.

5

6

E unha vez seca a imprimación e sen pensalo moito, pintura! A cor escollida pode resultar un tanto arriscada, pero lanzarnos a mercar e restaurar esta dorna tamén o foi e tan mal non nos está indo, así que… avante cos rodillos!

7

8

9

Aproveitamos unha tarde libre que tivemos para retocar a regala e destacar un pequeno detalle debaixo do cintón, co que dar un pouco de cor á obra morta.

10

11

O seguinte paso estaba claro que tiña que ser a patente. De novo houbo discusión coa cor, pero finalmente decidimos aproveitar uns litros dela de cor granate que tíñamos gardados e sen destino.

12

13

A verdade é que coa imprimación aplicada o aspecto da dorna é completamente diferente ao orixinal, pero ao mesmo tempo cun pouco de cor quedou moi rexuvenecida. Por fin comeza a parecer de novo unha embarcación lista pra navegar.

14

15

Aínda que queda bastante traballo pendente no interior e montar o pau e a jarcia, unha vez pintada os ánimos son outros.

16

E como andamos inspirados, estes días puxémonos mans á obra co novo temón. Coa axuda de David encolamos varias pezas de madeira, cun deseño xa máis ou menos claro na cabeza. E unha vez seca, colocamos a estrutura na popa para marcar o corte definitivo.

20

Ese día tivemos a visita dun equipo do programa Galicia Noticias Mediodía, da TVG, para filmar unha pequena reportaxe sobre os traballos de recuperación, que podedes ver aquí.

22

O resultado polo de agora é o seguinte, aínda que falta lixar ben e repasar os cantos. E unha vez feito porémonos a preparar as ferraxes e a caña.

24

En definitiva, aos poucos pero os avances na Surfeira vanse materializando. Despois de tanto retraso é difícil plantexar novos prazos para a botadura. O que nos interesa agora é continuar traballando e devolvela ao mar nas mellores condicións posibles. Así que avante coa Surfeira!

AGRADECIDOS!

Tal e como adiantamos hai uns días, podemos dicir con orgullo que a empresa galega Xylazel nos vai botar unha man para recuperar a Surfeira.

20150519_143025

Como a dorna leva dous anos en terra a madeira está moi seca e boa falta van facer 25 litros de Xylazel Total IF-T para curala e protexela. En canto ao acabado, decidímonos polo Xylazel Plus Mate en cor Teca a obra morta e a cuberta.

20150519_142928

Deixámovos as follas técnicas de ambos produtos mentras agardamos que os Garrido acaben de traballar nela para pornos a aplicarlle os tratamentos. Estamos desexando ver o resultado!

Xylazel Total IF-T

Xylazel Plus Mate

XYLAZEL ÚNESE AO PROXECTO

Últimamente so recibimos boas novas en relación ao “Proxecto Surfeira”. Despois da confirmación definitiva do apoio por parte de Nauta Sanxenxo a semana pasada, hoxe podemos dicir que tamén se nos une como patrocinador a empresa galega Xylazel, especializada en solucións específicas de proteción e tratamento para a madeira, entre outros produtos.

1

Para comezar Xylazel ofreceunos a visita de René Petit, o seu Director de Servizo Técnico e Desenrolo, para evaluar o estado da embarcación e recomendarnos os productos que deberemos usar cando rematemos coa restauración de carpintería.

2

Durante a visita aproveitamos para intercambiar impresións cos carpinteiros, neste caso Fabián Garrido, sobre as vantaxas dos modernos produtos de tratamento da madeira, fronte aos tradicionais aceites e alquitráns.

3

4

Sen dúbida a visita de René foi de gran axuda para entender cales son os produtos axeitados para a Surfeira. Agora xa so queda decidir color e facer o pedido.

5

E como non podía ser doutro xeito, grazas a Xylazel por unha colaboración material que nos resulta de enorme axuda para levar adiante o proxecto. Seguiremos informando sobre a aplicación dos produtos e a descripción das súas características unha vez que comecemos coas tarefas de tratamento.

POR TERRA E AIRE

Paso a paso, despois de rascar a conciencia o casco a Surfeira quedou lista para abandonar o que foi o seu fogar forzoso nos últimos dous anos.

Traslado 1

Traslado 2

O destino foi o estaleiro dos Garrido, en Ogrobe, onde vai ser reparada: recravar en cobre, calafatear e arranxar algúns desperfectos no casco e a cuberta.

Traslado 3

Traslado 4

Así, despois dunha viaxe por terra e aire, agardamos que saia como nova e, o que é máis importante, lista facer o que lle corresponde, que é navegar!

Traslado 5

RASCAR, CHORAR E RASCAR!

Se alguén pensaba que os amigos das dornas non traballaban na Semana Santa, equivocábase. Polo contrario, mentras os amigos dos curas paseaban, vela en man, de procesión en procesión, a nós tocounos dar o callo coas rasquetas!

1

Pero antes diso tivemos que pornos o traxe de inxeñeiros para desmontar o motor e o timón. Menos mal que hai personal cualificado para todo!

2

En calquera caso, o plan de traballo consistíu basicamente en rascar, rascar e rascar, parar para queixarse e volver rascar. E cada quen destacou nunha tarefa (aínda que non vamos dar nomes!).

3

4

5

6

7

8

Así, como podedes ver, aos poucos o traballo foi indo adiante. A facelo máis ameno contribuíron Jandro, Ñan, Xoel, Caba, David, Jose, Yolanda, Colin, Andrés, Damián e Macarena.

9

Agora queda agardar a que nos avisen dende a carpintería para trasladar en camión a dorna ata Ogrobe e comezar o traballo serio: recravar o casco, calafatear as xuntas das táboas e reparar algúns pequenos desperfectos. Se todo vai ben, esta mesma semana voltaremos dar conta das novas!

A ESCOLA CHAMADA SURFEIRA

Diario

Se a prensa o di, nós so podemos confirmalo: onte mesmo asinamos o contrato de compra da Surfeira, así que é oficial, temos dorna nai na asociación!

Anxo e Ñan

E como levábamos tanto tempo agardando por este momento, foi chegar e pornos a traballar. De momento simplemente facendo limpeza a bordo, para valorar mellor a situación da dorna e planificar os seguintes pasos.

Maior

Agora toca traballar duro de verdade. Por un lado continuando na busca de financiamento, tanto público como privado, para acometer a restauración nas mellores condicións. Nese sentido temos que agradecer a Gadis e Froiz a colaboración prestada. E polo outro a base de rascar, lixar e pintar. Pero diso e doutras cousas iremos informando pouco a pouco.

Benvida sexa a Surfeira!

PROXECTO “SURFEIRA”

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Como xa publicamos no último número do Cabeso, un dos nosos principais obxetivos -por non dicir o máis importante- para os próximos meses é recuperar esta fermosa dorna nai, chamada “Surfeira”. E niso estamos, de momento traballando para conseguir o financiamento, tanto a través de axudas públicas como de patrocinadores privados, que nos permita asumir o desafío con certas garantías.

A idea é converter a dorna no noso humilde buque escola. Unha embarcación de maiores dimensións coa que poidamos continuar a organizar, e incluso ampliar, o curso de iniciación á navegación tradicional que inauguramos hai xa tres veráns, e que a partir de agora queremos bautizar como “Mar de Tradicións”, sendo unha das nosas grandes apostas de futuro para a difusión do patrimonio marítimo tradicional de Galicia.

Seguiremos informando!